Het begin van Vitrine

Toen ik in 2019 mijn ondernemingsnummer aanvroeg om mijn eigen creaties te beginnen verkopen, voelde ik me daarmee niet ‘een ondernemer’. Ik deed dat omdat ik al een paar keer iets had verkocht, eerst aan vrienden en familie, en op den duur ook aan mensen die ik niet ken. Dat was een waanzinnig gevoel, dat mensen geld zouden uitgeven voor iets dat ik heb gemaakt en niet alleen omdat ze mij kennen en mij een plezier willen doen.

Ik en mijn man op de kunstenaarsmarkt in Boom in 2019

Om wettelijk in orde te zijn en wetende dat ik wel vaker iets zou willen verkopen, vroeg ik dus zo’n ondernemingsnummer aan. In het begin was het vooral een manier om mijn werk te tonen aan de mensen en om mijn dure hobby te financieren. Ik kon toch moeilijk alles wat ik maakte in een doos onder mijn bed blijven duwen, zoals ik de jaren daarvoor had gedaan!?

Zodra ik beslist had om zelfstandige in bijberoep te worden, begon ik research te doen over wat ik allemaal moest doen of best kon doen. Ik ging naar infosessies, volgde webinars, las blogs en keek Youtubefilmpjes tot ik er bij neerviel. Door zoveel info op te slorpen, werd het duidelijk dat ik weinig wettelijke verplichtingen had, maar dat als ik me echt een ondernemer wou noemen en er meer dan een manier om mijn hobby te financieren van wou maken, dan zou ik toch een pak meer moeten doen.

Ik zocht ondersteuning bij initiatieven van de stad, investeerde in dure cursussen over bezield ondernemen en verkopen en langzamerhand kreeg ik zicht op wat ik echt moest doen om van mijn creatieve onderneming een ‘succes’ te maken. Ik zet succes hier tussen aanhalingstekens, want die mythe dat je 10k per maand moet verdienen voor je tevreden mag zijn, daar heb ik me nooit door aangesproken gevoeld. Ik experimenteerde met verschillende vormen van mijn businessplan, ik verdiepte me nog verder in prijszetting en financiële planning, ik ging ten rade bij een boekhouder om zeker te zijn dat ik mijn administratie en belastingen correct voerde, etc. Ik besteedde dus nog meer tijd en geld in onderzoek naar ‘hoe je moet ondernemen’.

Begrijp me niet verkeerd, ik deed dat graag he. Ik doe dat nog altijd graag, bijleren, de kneepjes van het ondernemersvak leren kennen, etc. Van kinds af aan ben ik iemand die altijd nood heeft aan een nieuwe uitdaging en ik leer supergraag bij over van alles en nog wat. Daarom heb ik ook die passie voor het ondernemen ontdekt, want je leert er zoveel bij over jezelf en daar had ik nood aan! Op het moment dat ik met Vitrine startte om die kennis die ik had opgedaan, te delen met andere creatievelingen die er misschien niet zoveel tijd, geld en energie in wouden steken, begon het ook mis te gaan op mijn werk.

Ik werkte op dat moment voltijds als expert groepsverzekeringen bij een grote verzekeringsmaatschappij. In die functie en bij dat bedrijf begon ik echter serieus tegen mijn grenzen aan te lopen. Mijn nood aan bijleren en persoonlijke ontwikkeling werd daar niet meer gevoed en ik begon me serieus te ergeren aan de (wat ik noem) ‘ambtenarenmentaliteit’ van sommige collega’s. Ik ben iemand die hard en vol passie werkt en vaak net iets te veel doe, en ik kon het niet aanvaarden dat niet iedereen er zo over dacht. Nu, enkele jaren later, besef ik goed dat dat probleem niet enkel bij hen lag, maar dat het mijn perfectionisme was dat me parte speelde. Ik ben wat ze noemen een creatieve generalist, een multipotentialist, en zelfs met mijn eigen creatieve onderneming in bijberoep kwam ik niet meer aan mijn trekken op professioneel vlak.

Uit die context is Vitrine ontstaan: Ik had enerzijds veel geïnvesteerd om te weten te komen hoe je een succesvolle creatieve onderneming uitbouwt, en was anderzijds op zoek naar meer professionele uitdaging waar ik mijn veelzijdigheid en leergierigheid in kwijt kon. Ik besloot dat ik andere creatievelingen wou verder helpen zodat zij niet even veel tijd, geld en energie moesten kwijtspelen om hun doelen te behalen.

Ik wou me eerst focussen op toonmomenten creëren, voor kunstenaars en creatievelingen in de bredere zin van het woord. Deel van wat ik met Vitrine wil doen, is het opzetten van kleinschalige tentoonstellingen in handels- en horecazaken om zo het werk van creatieve geesten om een laagdrempelige manier bij het grotere publiek te brengen. Helaas was ik dit concept aan het uitwerken in begin 2020, en we weten allemaal dat publieke events kort daarna het deksel op de neus kregen.

Mijn focus voor Vitrine heb ik dan online geschakeld en ik begon met het ontwikkelen van enkele kleine cursussen die creatievelingen zouden helpen hun werk beter in de markt te zetten, makkelijker klanten te vinden en vol zelfvertrouwen te verkopen. Het begon met een e-book en later een cursus over prijszetting, een onderwerp waar al veel over geschreven is, maar ik paste algemene economische principes specifiek toe op handgemaakte creaties en kunstwerken. Kort daarna volgde het idee van een online community van creatieve ondernemers en maakte ik een tweede cursus over het uitbreiden en finetunen van je aanbod en het opzette van verschillende inkomstenstromen. De ideeën om creatieve ondernemers verder te ondersteunen bleven maar stromen en ik besloot de eerste twee cursussen niet meer apart aan te bieden, maar te integreren in een groter traject waarbij alles essentiële fundamenten voor elke onderneming aan bod komen, maar dan specifiek toegespitst op creatievelingen. En zo werd het Bouw de Basis van je Business traject geboren!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.